moet ik altijd eerst een herinnering sturen of mag ik direct aanmanen

U mag direct aanmanen, een herinnering is geen wettelijke verplichting

Bij zakelijke klanten is er geen wet die eerst een herinnering eist voordat u mag aanmanen. Volgens artikel 6:82 BW raakt een schuldenaar in verzuim zodra hij in gebreke wordt gesteld — dat kan met één brief die een redelijke termijn voor betaling geeft. Stuurt u daarna niets meer, dan is die brief in feite meteen de aanmaning én de ingebrekestelling in één. Een aparte herinnering ervoor is dus een keuze, geen verplichting.

Toch is er een praktisch verschil tussen kunnen en willen. Bij een grotere klant met wie u vaker zaken doet, kan een herinnering het contact soepeler houden dan direct een formele aanmaning — puur relationeel, niet juridisch. Bij een klant die al langer niet reageert of waarvan u vermoedt dat betalen een probleem is, verliest u met een extra herinneringsronde alleen tijd, en tijd telt mee bij de wettelijke handelsrente die vanaf de vervaldatum kan lopen. In welke volgorde stuur ik herinnering, aanmaning en ingebrekestelling? geeft de gangbare opbouw als u die wél wilt aanhouden.

Waar dit op rust: artikel 6:82 BW en Richtlijn 2011/7/EU

Artikel 6:82 BW regelt het verzuim: een schriftelijke aanmaning met een redelijke termijn is voldoende om de schuldenaar in verzuim te laten raken, tenzij verzuim al automatisch intreedt op grond van artikel 6:83 BW — bijvoorbeeld bij een fatale betalingstermijn die al verstreken is. Er staat geen voorwaarde in dat er eerst een vrijblijvende herinnering moet zijn geweest. Richtlijn 2011/7/EU, de bron van de handelsrente en de vaste vergoeding van 40 euro bij zakelijke transacties, koppelt die rente aan het verstrijken van de betalingstermijn, niet aan het aantal brieven dat daarvóór is verstuurd. Wilt u precies weten vanaf welk moment u actie mag ondernemen, dan helpt Vanaf welk moment mag ik iets ondernemen tegen een onbetaalde factuur? om dat per dossier scherp te krijgen.