zijn incassokosten voor een particuliere klant anders dan voor een bedrijf

Ja, twee verschillende regimes onder hetzelfde artikel

Ja, er is een verschil, en dat verschil zit vooral in de veertiendagenbrief. Artikel 6:96 lid 6 BW verplicht een schuldeiser om een consument eerst een aanmaning te sturen die minimaal veertien dagen betalingstermijn geeft, gerekend vanaf de dag na ontvangst, en die dat bedrag aan incassokosten al noemt. Zonder die brief zijn de kosten simpelweg niet verschuldigd — de consument-schuldenaar krijgt die extra bescherming, een zakelijke klant niet.

Bij een factuur aan een bedrijf geldt die verplichte veertiendagenbrief niet. Je kunt gewoon aanmanen volgens je eigen proces en de incassokosten in rekening brengen zodra de vordering opeisbaar is en er is aangemaand. Het bedrag zelf — de staffel uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten — is voor consument en bedrijf identiek: hetzelfde percentage, hetzelfde minimumbedrag, hetzelfde maximum. Het verschil zit dus niet in hoeveel je mag rekenen, maar in de weg die je moet bewandelen voordat je het mag rekenen. Wat er precies aan bedrag uit die staffel komt, staat uitgewerkt bij hoeveel incassokosten mag ik in rekening brengen. Ook de rentekant kent dat onderscheid: een consument krijgt de wettelijke rente van artikel 6:119 BW, een zakelijke klant de hogere handelsrente van artikel 6:119a BW — zie hoeveel rente mag ik een particuliere klant rekenen en hoeveel handelsrente mag ik een zakelijke klant rekenen voor de percentages.

Waar dit staat: artikel 6:96 BW en het Besluit

Het onderscheid volgt direct uit artikel 6:96 lid 5 en 6 van Boek 6 BW: lid 5 regelt de vergoeding volgens de staffel voor iedere schuldenaar, lid 6 voegt voor de consument de extra eis van de veertiendagenbrief toe. De hoogte van die vergoeding zelf staat uitgewerkt in het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten, dat geen onderscheid maakt tussen consument en bedrijf in de percentages van de staffel.