mijn factuurbedrag zit precies op de grens van de incassokostenstaffel

Elke euro boven de grens telt tegen een lager percentage

Dat komt doordat de staffel niet werkt als een trap met scherpe randen, maar als een reeks lagen die over elkaar heen liggen. Het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten deelt het factuurbedrag op in stukken, en elk stuk krijgt zijn eigen percentage. Zit je factuur precies op 2.500 euro, dan valt dat bedrag nog helemaal in de eerste laag. Zit hij op 2.501 euro, dan valt bijna alles nog steeds in die eerste laag — alleen die laatste euro valt in de volgende laag, met een lager percentage. Het verschil in kosten tussen die twee facturen is daardoor bijna nihil, ook al lijkt het net een andere "grens".

Veel mensen verwachten dat het hele bedrag ineens tegen het hogere (of lagere) percentage van de volgende laag wordt berekend, zodra je over de grens gaat. Dat is niet zo. Alleen het deel van het factuurbedrag dat boven de grens uitkomt, telt tegen het percentage van die volgende laag. Daardoor kan je berekening op het eerste gezicht een ander getal geven dan je verwacht, terwijl er niets misgaat: het is precies zo bedoeld. Hoe die lagen er precies uitzien en welk percentage bij welk stuk hoort, staat uitgewerkt op de pagina over hoeveel incassokosten je in rekening mag brengen. Ligt het factuurbedrag juist heel laag, dan speelt de staffel vaak geen rol — dan geldt het minimumbedrag aan incassokosten en is de grensdiscussie niet aan de orde.

Waar dat in het besluit staat

Deze opbouw in lagen staat in het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten, dat de percentages en de bijbehorende bedragsgrenzen vastlegt. Het besluit werkt met een vast minimumbedrag voor het eerste deel van de vordering, gevolgd door aflopende percentages over de volgende delen. Die opbouw is precies de reden dat een bedrag "op de grens" nauwelijks een ander resultaat geeft dan een bedrag net erboven of erbeneden: het systeem is gemaakt om geleidelijk te lopen, niet sprongsgewijs.