hoeveel incassokosten mag ik rekenen aan een particuliere klant

De staffel geldt, met het minimumbedrag als vloer

De incassokosten die je een consument mag rekenen, volgen uit de staffel van het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten: een percentage per schijf van de hoofdsom, aflopend naarmate het bedrag hoger wordt. Bij lagere bedragen komt er altijd het minimumbedrag uit de staffel uit, ook als het percentage rekenkundig lager zou uitvallen — dat minimum is een vaste bodem, geen richtlijn. Dit is dwingend recht bij consumenten: je mag niet naar boven afwijken, ook niet als je algemene voorwaarden een hoger bedrag noemen. Of dat ook zo strak ligt bij een zakelijke klant, lees je in mag ik meer incassokosten rekenen dan de wettelijke staffel.

Het verschil met een zakelijke klant zit niet in de staffel zelf — die is voor iedereen hetzelfde rekenmodel — maar in de voorwaarde die eraan voorafgaat. Bij een consument mogen de kosten pas in rekening worden gebracht als eerst de veertiendagenbrief is verstuurd: een aanmaning die de consument nog veertien dagen geeft om te betalen zonder dat er kosten bijkomen, en die hem daar ook op wijst. Ontbreekt die brief, dan vervalt het recht op de incassokosten voor die factuur, hoe correct de staffel ook is toegepast. Het volledige verschil tussen consument en bedrijf op dit punt staat uitgewerkt in zijn incassokosten voor een particuliere klant anders dan voor een bedrijf.

Waar dit uit volgt: artikel 6:96 BW en het Besluit

Artikel 6:96 lid 5 en 6 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek regelt de vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten en de verplichte veertiendagenbrief bij consumenten; de precieze percentages en het minimumbedrag staan niet in de wet zelf, maar in het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten, dat als staffel is uitgewerkt.