Wat gebeurt er als mijn veertiendagenbrief niet aan de eisen voldoet?

Een gebrekkige veertiendagenbrief kost het recht op incassokosten

Voldoet de veertiendagenbrief niet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 BW, dan mag er geen vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten in rekening worden gebracht. De schuldenaar moet namelijk expliciet zijn aangemaand met een aanmaning die voldoet aan de eisen: een termijn van veertien dagen, ingaand op de dag na ontvangst, met daarbij het bedrag aan incassokosten dat verschuldigd wordt als niet binnen die termijn wordt betaald. Ontbreekt een van die onderdelen — de exacte termijn, het genoemde bedrag, of de juiste ingangsdatum — dan is de brief niet rechtsgeldig als veertiendagenbrief. Gevolg: de kosten volgens de staffel uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten zijn niet verschuldigd, ook niet als de vordering verder klopt en de betalingstermijn al lang verstreken is.

Er is dan wel een uitweg, maar geen snelle: opnieuw een correcte veertiendagenbrief versturen, met een nieuwe termijn van veertien dagen. Pas na het verstrijken van die nieuwe termijn ontstaat opnieuw het recht op de incassokosten. De hoofdsom en de wettelijke rente blijven gewoon verschuldigd; alleen de incassokosten vervallen totdat de brief overnieuw en correct is verstuurd. Bewijs van ontvangst wordt op dat moment ook belangrijker, want de termijn gaat pas lopen als vaststaat wanneer de brief is aangekomen — zie daarvoor hoe aangetoond kan worden dat een klant de brief heeft ontvangen. Is de brief naar een verkeerd adres gestuurd, dan speelt een vergelijkbare vraag: of de termijn dan toch telt.

Waar dit uit volgt: artikel 6:96 lid 6 BW en de staffel

Artikel 6:96 lid 6 van het Burgerlijk Wetboek Boek 6 koppelt het recht op vergoeding van incassokosten aan een aanmaning die aan specifieke inhoudseisen voldoet: een termijn van veertien dagen na ontvangst en vermelding van de gevolgen van niet-betalen, inclusief het bedrag. Het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten bepaalt de hoogte van dat bedrag via de staffel, maar dat bedrag is pas verschuldigd als aan de voorwaarde uit artikel 6:96 lid 6 is voldaan. Ontbreekt die geldige grondslag, dan is er simpelweg geen wettelijke basis om de staffelkosten te vorderen — die twee bepalingen werken dus altijd samen, niet los van elkaar.