incassokosten in rekening gebracht zonder aanmaning mag dat

Incassokosten vóór de aanmaning zijn niet verschuldigd

Nee, dat mag niet. De volgorde uit artikel 6:96 lid 6 BW is dwingend: eerst een aanmaning die de schuldenaar wijst op de gevolgen van niet-betalen, dan pas de vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. Zijn de kosten al berekend en in rekening gebracht vóórdat die brief is verstuurd of vóórdat de termijn daarin is verstreken, dan is die vordering niet opeisbaar. De klant kan de betaling van die kosten dus weigeren, en terecht.

Bij een zakelijke klant gaat het hier specifiek om de aanmaning met een redelijke betaaltermijn — niet om de veertiendagenbrief, want die geldt alleen richting consumenten. Voor B2B-facturen is er geen wettelijk voorgeschreven wachttijd van veertien dagen; wel moet de klant de kans hebben gehad om binnen de gestelde termijn te betalen voordat de kosten verschuldigd worden. Is die brief nooit verstuurd, of is de termijn nog niet om, dan ontbreekt de wettelijke basis voor de kosten. Het gevolg is niet dat het recht op incassokosten voorgoed vervalt: een nieuwe, correcte aanmaning met een nieuwe termijn kan het traject alsnog op orde brengen. Hoeveel dat dan mag zijn, staat beschreven bij hoeveel incassokosten je in rekening mag brengen.

Waar dit uit volgt: artikel 6:96 lid 6 BW

Artikel 6:96 lid 6 BW koppelt de vergoeding voor incassokosten aan de eis dat de schuldenaar eerst is aangemaand en de gelegenheid heeft gekregen om binnen een redelijke termijn te betalen. Pas na het verstrijken van die termijn ontstaat het recht op de vergoeding uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. Wordt die volgorde niet gevolgd, dan is er geen wettelijke grondslag voor de kosten op het moment dat ze in rekening zijn gebracht. Dat staat los van de rente over de hoofdsom: die kan, afhankelijk van wat er is afgesproken en vanaf welk moment, al wel lopen — zie vanaf welke datum rente mag worden berekend. De incassokosten en de rente volgen dus elk hun eigen route naar opeisbaarheid, en die twee mag je niet met elkaar verwarren.